Mahmut Doğan | Dijital Portföy
Mahmut Doğan | Dijital Portföy
Eskisehir 4

Eskişehir: İlk Gidişte Yabancı, Sonrasında Kendinden Biri Gibi

Bazı şehirler vardır, ilk kez gidersin ama sanki daha önce defalarca bulunmuşsun gibi hissettirir. Eskişehir benim için tam olarak böyle bir yer oldu.

Eskişehir’e ilk kez ilk motosikletimle gitmiştim. O yolculuğun bende ayrı bir yeri var. Çünkü hem ilk motorumla çıktığım en keyifli rotalardan biriydi hem de varınca karşılaştığım şehir, beklentimin çok ötesindeydi. Orada toplam 4 gün kaldım. Bu 4 gün boyunca şehri sokak sokak gezdim, müzelerini ziyaret ettim, caddelerinde uzun uzun yürüdüm. Daha ilk günlerden itibaren Eskişehir bana sadece güzel bir şehir gibi gelmedi; tuhaf bir şekilde tanıdık geldi.

İşin ilginç tarafı, orada kimseyi tanımıyordum. Beni karşılayan biri yoktu, “şuraya da git” diyecek yakın bir dostum da. Ama buna rağmen kendimi hiç yabancı hissetmedim. Hatta tam tersine, sanki o şehrin bir parçasıymışım gibi hissettim. Bunu neden hissettiğimi bugün bile tam olarak açıklayamıyorum.

Belki sokaklarının insana sıkmadan yaşama hissi vermesindendi. Belki insanların telaşlı ama yorucu olmayan hâlindendi. Belki de şehirdeki o sakin düzen, içimde zaten aradığım bir şeye denk gelmişti. Bazen bir yere ait hissetmek için orada bir tanıdığın olmasına gerek olmuyor. Bazen bir şehir seni sessizce içine alıyor.

Eskişehir’de en çok hoşuma giden şeylerden biri de kültürle gündelik hayatın iç içe geçmiş olmasıydı. Müzeleri gezerken bunu daha net hissettim. Şehir sadece gezilecek bir yer gibi değil, yaşanacak bir yer gibi duruyordu. Kafelerde oturan insanlar, yürüyen öğrenciler, akşamüstü sokakların aldığı hâl… Hepsi bir bütün gibiydi. Yapay olmayan, kasmayan, olduğu gibi güzel bir atmosferi vardı.

İlk gidişimden sonra Eskişehir bende kapanmış bir defter olmadı. Aksine, tekrar tekrar dönmek istediğim bir yere dönüştü. Sonrasında birkaç kez daha gittim. Her gidişimde de ilk hissettiğim şey değişmedi: Orada kendimi rahat hissediyordum. Bir misafir gibi değil de, kısa süreliğine evine dönmüş biri gibi.

Bazı şehirleri beğenirsin, bazı şehirleri seversin. Ama çok azı sende aidiyet duygusu bırakır. Eskişehir, bende tam olarak böyle bir yer oldu. Nedenini hâlâ net bilmiyorum. Belki de zaten bazı hislerin açıklaması olmaz. Sadece hissedersin.

Benim için Eskişehir tam olarak böyle bir şehir.