Salda Gölü’ne gittiğim zamanı düşündüğümde 2018 aklımda en çok kalan şey, oranın ne kadar doğal olduğuydu. Şimdi fotoğraflara ya da son hâline bakınca insan ister istemez farkı görüyor ama ben gittiğimde ortalıkta bugünkü gibi yapılar yoktu. Bu da orayı gözümde daha özel bir yere koyuyor.
O zamanlar Salda Gölü daha sade, daha boş ve daha kendi halindeydi. Zaten bence güzelliği de tam olarak buradaydı. İnsan oraya gidince sadece manzaraya bakmıyordu, etraftaki sessizliği de hissediyordu. Gözü yoran bir şey yoktu. Sanki olduğu gibi bırakılmış bir yer gibiydi.
Benim aklımda kalan Salda Gölü biraz böyle. Çok süslü değil, çok düzenlenmiş değil, daha doğal. Belki de bu yüzden aradan zaman geçse bile unutulmuyor. Bazı yerler sonradan daha çok tanınıyor, daha çok ilgi görüyor ama ilk gördüğün hali sende ayrı kalıyor. Salda Gölü de bende öyle kaldı.
Kısacası ben gittiğim dönemde 2018 Salda Gölü’nün en sevdiğim tarafı, bu kadar el değmemiş hissettirmesiydi.
Şimdi değişmiş olabilir ama benim hafızamdaki hali daha sakin, daha doğal ve çok daha etkileyici. Zaten bazen bir yeri güzel yapan şey, tam da o sadelik oluyor.
