2019 yılında Büyükada Ultimate koşusuna gittiğim günü hâlâ net hatırlıyorum. Bazı koşular vardır, sadece start alıp bitirmekle kalmaz; daha yola çıkarken başka bir havaya sokar insanı. Büyükada’daki yarış benim için tam olarak öyleydi. Daha sabahın erken saatlerinde yola çıkarken bile bunun sıradan bir koşu olmayacağını hissediyordum.
Koşu organizasyonlarının çoğunda heyecan yarış alanına gelince başlar. Bunda ise bende biraz daha erken başladı. Çünkü Büyükada başlı başına farklı bir atmosfer oluşturuyor. Şehrin içinden çıkıp böyle bir yere gidince insanın zihni de değişiyor. Daha koşu başlamadan tempo düşüyor, kafa biraz açılıyor. Bence bu yarışın en güzel taraflarından biri de buydu. Daha parkura adım atmadan farklı bir gün yaşayacağını hissediyorsun.
Benim için o günün en güçlü tarafı, koşunun sadece fiziksel bir etkinlik gibi gelmemesiydi. Elbette yarışın kendi heyecanı vardı ama bir yandan bulunduğun yer de olayı başka bir noktaya taşıyordu. Büyükada’da koşmak, düz bir parkurda kilometre tamamlamaktan çok daha farklı bir his bırakıyor. Kalabalığın içinde koşuyorsun ama yine de klasik şehir yarışı havası olmuyor. Ortamın kendisi bile insana başka bir motivasyon veriyor.
Büyükada’da koşmak neden farklı hissettirdi?
Bence bunun cevabı çok basit: ortam.
Normalde şehirde koşarken dikkatin sürekli bölünür. Trafik, ses, acele, kalabalık… Ama Büyükada’da o gün daha farklı bir ruh hali vardı. Yarışın ciddiyeti vardı ama bir yandan insana sert gelmeyen bir tarafı da vardı. Daha doğal, daha akışında, daha keyifliydi.
Ben koşularda en çok ilk birkaç dakikayı önemserim. Çünkü o an vücut kadar zihin de yarışa girer. Büyükada’daki o start anında bende stres değil, daha çok heyecan vardı. Kendimi bir şehrin içinde yarışıyormuş gibi değil, günü özel kılan bir deneyimin içindeymişim gibi hissettim.
O gün aklımda en çok ne kaldı?
Dürüst olayım, yarışın sonunda sadece derece ya da süre kalmadı aklımda. Daha çok o günün hissi kaldı. Sabahki hazırlık, yarış öncesi ortam, etraftaki hareket, insanların yüzündeki heyecan ve bitişe doğru gelen o tatlı yorgunluk… Aradan yıllar geçince insanın aklında bunlar kalıyor zaten.
Bazı etkinlikler vardır, üzerinden zaman geçtikçe detaylar silinir ama his kalır. 2019 Büyükada koşusu benim için öyle oldu. Bugün dönüp düşündüğümde aklıma ilk gelen şey “kaç dakikada bitirdim” olmuyor. Daha çok, o günün bende bıraktığı hava geliyor. Güzel organize edilmiş, enerjisi yüksek ve bulunduğu yer sayesinde hafızada yer eden bir koşuydu.
Yarış günü bende nasıl bir etki bıraktı?
Büyükada’daki o koşu bana bir şeyi tekrar hatırlattı: Bazen bir yarışın güzel olması sadece parkurla ilgili olmuyor. Atmosfer, gidiş geliş, insanların enerjisi ve günün akışı da en az koşunun kendisi kadar etkili oluyor. O yüzden bu etkinliği sadece “katıldığım yarışlardan biri” diye ayırmak istemiyorum. Bence gerçekten deneyim olarak başka yerde duruyor.
O gün kendimi iyi hissettiğimi hatırlıyorum. Yorgunluk vardı ama keyifli bir yorgunluktu. Koşudan sonra oluşan o tatmin hissi bazı organizasyonlarda daha güçlü olur; bunda öyleydi. Çünkü günü sadece spor yaparak değil, güzel bir anı biriktirerek tamamlamış oluyorsun.
Büyükada Ultimate koşusu bende neden iz bıraktı?
Sanırım en büyük sebep, yarışın sadece sportif tarafıyla kalmamasıydı. Normalde birçok koşuya gidilir, koşulur ve dönülür. Bu organizasyonda ise günün tamamı akılda kalıyor. Sabah yola çıkıştan günün sonuna kadar tek parça gibi hatırladığım nadir etkinliklerden biri.
Bir de şu var: Bazı yerler bir etkinliği büyütür. Büyükada da bu konuda çok güçlü bir yer. O yüzden 2019’daki bu koşu bende yalnızca bir yarış anısı olarak kalmadı. Biraz yolculuk, biraz heyecan, biraz yorgunluk ve bolca güzel his olarak kaldı.
Bugün dönüp baktığımda
Bugün aradan yıllar geçtikten sonra o günü düşündüğümde, iyi ki gitmişim diyorum. Çünkü sadece koşmuş olmadım; güzel bir gün yaşadım. Bazen bazı etkinlikler sonuçtan bağımsız olarak hafızada kalır. 2019 Büyükada Ultimate koşusu benim için tam olarak böyleydi.
Koşmayı seven biri için böyle günlerin değeri sonradan daha iyi anlaşılıyor. O an sadece yarışıyorsun ama yıllar sonra dönüp bakınca aslında kendine güzel bir anı bırakmış olduğunu fark ediyorsun. Benim için Büyükada’daki o gün biraz böyle.
Eğer geçmişe dönüp tekrar yaşayabileceğim bazı koşu günleri seçmem gerekseydi, 2019’daki Büyükada koşusunu o listenin içine rahatlıkla koyardım. Çünkü bu etkinlik bende sadece bir yarış günü gibi kalmadı. Daha çok, temposu, ortamı ve hissi güzel bir gün olarak yer etti.
Bazı koşular biter, bazıları akılda kalır.
Büyükada’daki o gün, bende akılda kalanlardan biri oldu.
